W miejscu objawień Maryi św. Bernadecie od 1888 roku odbywa się procesja z Najświętszym Sakramentem, podczas której błogosławi się chorych. Właśnie w jej trakcie nastąpiło wiele uzdrowień.

Lourdes kojarzy się przede wszystkim z grotą Massabielle, w której w 1858 roku Maryja wielokrotnie ukazywała się czternastoletniej Bernadecie Soubirous i nazwała siebie Niepokalanym Poczęciem – cztery lata po tym, jak Pius IX ogłosił ten dogmat bullą „Ineffabilis Deus”. Bernadeta wstąpiła później do Sióstr Miłosierdzia w Nevers; w domu macierzystym zgromadzenia spoczywa jej nienaruszone ciało.

Z czasem sanktuarium stało się także wielkim miejscem czci Eucharystii. W 1888 roku jeden z francuskich kapłanów, związany z Pielgrzymką Narodową, zaproponował procesję z Najświętszym Sakramentem. Już podczas niej doszło do uzdrowienia i od tamtej pory chorych przybywających do Lourdes błogosławi się Hostią w monstrancji. Procesja z chorymi odbywa się nieprzerwanie do dziś jako świadectwo wiary, że w Eucharystii obecny jest sam Chrystus.

Wiele uzdrowień nastąpiło właśnie w chwili, gdy przechodził Najświętszy Sakrament; część z nich Kościół uznał później za cudowne. Brat Léo Schwager i Alice Couteault zostali uwolnieni od zaawansowanego stwardnienia rozsianego, Louise Jamain – od gruźlicy płuc i jelit, a Marie-Thérèse Canin – od ciężkiej gruźlicy. Marie Bigot odzyskała wzrok i słuch. Siostra Marie-Marguerite wyzdrowiała z uznanej za nieuleczalną choroby nerek, a Maria Fabre – z nawracających zapaleń jelit, które nie pozwalały jej normalnie się odżywiać i prowadziły do anemii.

Popołudniowa procesja eucharystyczna i błogosławieństwo chorych należą dziś do stałego rytmu sanktuarium, obok modlitwy przy grocie i wody ze źródła. Przypominają, że Maryja z Lourdes prowadzi ludzi do swojego Syna, obecnego pośród nich w Najświętszym Sakramencie.