W 1824 roku z kościoła w Onil skradziono monstrancję z Hostią. Porzucona w polu, odnalazła się po kilku dniach. W 1943 roku wysłannik arcybiskupa Walencji potwierdził, że Hostia jest nienaruszona.

W 1824 roku z kościoła parafialnego w Onil zniknęła monstrancja z konsekrowaną Hostią. Złodziej liczył na zarobek ze sprzedaży cennego naczynia, ale nie znalazł nikogo, kto chciałby kupić kradziony przedmiot. Ukrył więc monstrancję w polu.

Po kilku dniach natrafiła na nią kobieta z sąsiedniej wioski. Wewnątrz wciąż spoczywała skradziona Hostia. W miejscu jej odnalezienia zbudowano później kaplicę.

Mijały lata, a Hostia nie ulegała rozkładowi. 28 listopada 1943 roku – równo 119 lat po kradzieży – don Guillermo Hijarrubia, wysłannik arcybiskupa Walencji, stwierdził, że zachowała się w nienaruszonym stanie, i potwierdził autentyczność cudu.

Cudowna Hostia jest do dziś przechowywana w kościele św. Jakuba Apostoła w Onil, w bogatym tabernakulum otoczonym figurami aniołów. Witraże tej świątyni opowiadają historię kradzieży i odnalezienia. W miejscu, gdzie odnaleziono Hostię, odbywa się uroczystość zwana „Pedredia”, a kult podtrzymuje także miejscowa wspólnota Nocnej Adoracji (Adoración Nocturna Española), która w 1991 roku obchodziła 50-lecie istnienia.

Więcej zdjęć z planszy

Zdjęcia i ilustracje z planszy wystawy „Cuda eucharystyczne na świecie” (© Edizioni San Clemente).